رَك و رؤسا
112
مَردُمازبَسكه خُل و تَپَهكوخورَن[599]
دُزا، چار شى سَرِ هم شد مىبَرَن[600]
مىدُزند و مىبَرَند و مىچَرَن
پولِ ما خرجِ قِر و قُنبُل شد[601]
ريسو همپُى دو سه شىو شُلشد[602]
113
ما كه رفتيم زِ كَف، يعنى چه
همه گشتيم تَلَف، يعنى چه
با كه هستيم طرف! يعنى چه
تشتِ ما عاقبت افتاد زِ بام
گم شد از ما همه در جامعه نام[603]