1224) چاروادار = )صفت فاعلى( كسى كه شغلش باركشى با حيواناتِ چهار پا است / چاروا = حيواناتِ باركش: اسب، يابو، قاطر، الاغ، شتر )واژه‏ها، 198) / )سخن، 780) / مُكارى )فرهنگ، 260)
1225) نگاه كنيد به: 142
1226) شَلْوَه = شَروه، نوعى آواز و خواندنِ دوبيتىِ پُرسوز و گداز و غم‏آور / )پهلوى srآd = سرود( )دشتستانى، 54) / شَروه )داراب، 172)
1227) تَنْگ = بند و تسمه‏اى كه دو طرفِ پالان را به زيرِ دلِ چارپان مى‏بندند
1228) مُل = گلو، گلوگاه / در لهجه‏ى يزدى و شيرازى و لُرى به‏معنى گردن است )فرهنگ، 793) / انتها، بيخ )داراب، 178) / گردن، پشتِ گردن )سروستان، 600) / )زرقان، 106) / )نيّر، 68) / در تداولِ مردمِ شيراز و يزد = گردن )دهخدا، ص 18920) / در لهجه‏ى شيرازى و يزدى و لرى = گردن )جمال زاده( / )شيراز، 149) / )همسان با گويشِ زردشتيان يزد و كرمان( )كيانى، 208) / )دشتستان، 112)
1229) اَ مُلِ طاقچه ببينم زَنْگُ‏ت = گونه‏اى نفرين است، اشاره بدان دارد كه سَقط بشوى و بميرى و من زنگِ تو را در كفِ تاقچه ببينم
1230) بَنْج و پى‏مال شده = خرى كه قَفَل و زانوهايش زخم شده باشد
1231) گُشنَه goكna = )پهلوى gursk) گرسنه )جهرم، 325) / گُسنَه = گرسنه )ممسنى، 118) / )سروستان، 597) / گُسنه )سعدى( / )اِوَز، 109) / )لار، 115) / )زرقان، 97) / گرسنه )نى‏ريز، 9) / روزى را كه خدا هر جا شد مى‏رساند، من هم كه تا حالا گشنه نمانده‏ام )ديد و بازديد، جلال آل‏احمد، ص 12)
1232) ماخات = مى‏خواهد
1233) بورونَه buruna = براند
1234) دوده dدda = گونه‏اى خرِ مقاوم و مناسب / الاغى كه رنگش تيره است )سروستان، 587)