| یکی را از بزرگان ائمه پسری وفات یافت. پرسیدند که بر صندوق گورش چه نویسیم؟ گفت: آیات کتاب مجید را عزت و شرف بیش از آنست که روا باشد بر چنین جایها نوشتن که بروزگار سوده گردد و خلایق برو گذرند و سگان برو شاشند. اگر بضرورت چیزی نویسند، این دو بیت کفایت است | |
| وه که هرگه که سبزه در بستان | بدمیدی چه خوش شدی دل من |
| بـگذر ای دوسـت تـا بـوقـت بـهار | سـبـزه بـینـی دمـیـده از گـل مـن |